...
...
Son çiçek açmış yapraklarını bana,
Olacakmış derdime son bir çare.
Ne et kurtar beni ey ruda,
Çare yok bana zehirdir bu sevda.
Bazı şiirler vardır başlıklarıyla kısıtlanmaması gerek.
14 Şubat 20## için
Namütenahi Sevda
Namütenahi Sevda @swordandland Hasretten mecruh iki kalp, Uzun mecralar girmiş aralarına Mahdut bir iki yetersiz gün, Yetecek mi bu âşıklara? Galeyan eden özlem, taşıyor bedenden Gelmiş kavuşma vakti, bahtiyarlıktan sermest iki seven İhtiraz gözler, âlâ sözler Sanki serilmiş önlerine en güzel Şukufeler Her tafsilatı ayrı müzeyyen Havada latif bir hararet… Şatır handelerle işte iltizam olunan o an! Muhteris bir buse, titreyen iki beden Mümkün mü tevfik etmek zamanı? Ey arz, Gördün mü böyle bir mevzuniyet! Şedit hislere kifayet eder mi dakikalar? Bu iki zavallının tıynetlerinde ne kadarcık metanet var? Tek tesellileri tekerrür etmesi, ağlamak neye yarar? Bilirler, bitmeyecek bu müvellen seyranlar, kavuşmalar… Zaman nasibini alır bu işten, biraz övgü biraz sövgü ile Yâr döner memlekete, kuşunun kalbi ile birlikte Akılda kalan son iki boynu bükük cümle, bir vaveyla derinlerde “Ah sevgilim! Ne zaman avdet edeceksin bu biçareye?” Elbet ne nağmeler söylenir ve mısralar, bir dağın akarsuyu mis...
Comments
Post a Comment