Secundus Journey

Namütenahi Sevda @swordandland Hasretten mecruh iki kalp, Uzun mecralar girmiş aralarına Mahdut bir iki yetersiz gün, Yetecek mi bu âşıklara? Galeyan eden özlem, taşıyor bedenden Gelmiş kavuşma vakti, bahtiyarlıktan sermest iki seven İhtiraz gözler, âlâ sözler Sanki serilmiş önlerine en güzel Şukufeler Her tafsilatı ayrı müzeyyen Havada latif bir hararet… Şatır handelerle işte iltizam olunan o an! Muhteris bir buse, titreyen iki beden Mümkün mü tevfik etmek zamanı? Ey arz, Gördün mü böyle bir mevzuniyet! Şedit hislere kifayet eder mi dakikalar? Bu iki zavallının tıynetlerinde ne kadarcık metanet var? Tek tesellileri tekerrür etmesi, ağlamak neye yarar? Bilirler, bitmeyecek bu müvellen seyranlar, kavuşmalar… Zaman nasibini alır bu işten, biraz övgü biraz sövgü ile Yâr döner memlekete, kuşunun kalbi ile birlikte Akılda kalan son iki boynu bükük cümle, bir vaveyla derinlerde “Ah sevgilim! Ne zaman avdet edeceksin bu biçareye?” Elbet ne nağmeler söylenir ve mısralar, bir dağın akarsuyu mis...

 Al Renkli Balerin Ayakkabısı The Celestians - Cosmic art by Clayshaper Aralanan bembeyaz perdeler ardından, Bakan bir kuş misali çırpınan, Gözlerdi. Ve anlamsız güne cümbüş misali, Renk katan seslerin edası, Canandı. Ve bembeyaz ayakkabılarıyla, Geçti beyaz balerin, şimdi uzağımda. Anlamsız yollarda buluşurken Tanışmış iki yabancının sarılışı gibi Sıcaktı. Ve yeşilliğin altına saklanmış gibi, Renklerden kaçan bir çocuk gibi, Uzaktı. Ve bembeyaz ayakkabılarıyla, Geçti beyaz balerin, şimdi uzağımda. Heyecanlanan bir çocuğun ardından, Artık solmuş bir hatıraydı kahrından, Güzeldi. Ve sıcak bir yıldızın kayışı gibi, Unutulmak istenmeyen bir ağrıydı, Kayıptı. Ve bembeyaz ayakkabılarıyla, Geçti beyaz balerin, şimdi uzağımda. Kayıp buluşmalar ve sahneler ardından, İzlerken kaybolan bir şairin hatırasıydı. Armağandı. Fakat armağanlar ölümsüzdü, Yeni hatıralar ise yoktu. Seyircisizdi. Ve bembeyaz ayakkabılarıyla, Geçti beyaz balerin, şimdi uzağımda. Ve sıçradı balerin, Her sıçrayışında, Af...

 ... Son çiçek açmış yapraklarını bana, Olacakmış derdime son bir çare. Ne et kurtar beni ey ruda, Çare yok bana zehirdir bu sevda. Bazı şiirler vardır başlıklarıyla kısıtlanmaması gerek. 14 Şubat 20## için

  Elbette Elbette biz bilmeyiz aşkın ne olduğunu, Lütfedip sen onu tekrar bize sunana dek, Bu eller garibim belli etmez korktuğunu, Etrafını saran bir güneşi hep zordur silmek.   Tok zihin ihanetkâr, kalp ise hep titrek, Sanır ki bir kuştur o, bulutlara kavuşan, Ama şairlerin çoğu kördür, sabah bitsek de kıvılcımlar alevlenir gönle tutulan.   Elbet Azrail vursa yere, yarsa ve çıksa, Cefer akan gözleri görürse eğer kalkar ve der, Evvela dökülmeli ya hayra ya aşka yâr, Ve şairin kalemi gibi kendini gizler.   Elbette şair de bilir zülfüne dökülen, Taht etmiş gözlere, dima’da kalan izlere, Son olmasa da gönül arp’ını titreten El ile dizeler döküp kahkeşan’ı dökmeyi dillere.   Yoktur sevmek için, gözlere perde indiren, O narinliği bir yâra atfetmek için kurallara. Mürekkebin akıp gideceği bir gerçekse eğer, Bulayan elini bir muzaffer, ben değmeyenlere acırım. Dizelerim de gözlerinle anlam bulurken bugün, Bu akşam kâ...

 Bazı şiirler şairi anlatmaz. Buluştukları kağıtta içindeki pislikleri kusarken onları bu pisliğe bürüyen travmaları, çürümüşlüğü, kokuşmuşluğu, berbatlığı anlatırlar. Bazı şiirler şairden kopuktur, tıpkı kuyruğunu bırakmış bir kertenkele gibi. Geriye sadece iz bırakırlar. Bu iz kalıcı mıdır bilinmez. Bazı şiirlerin ruhu bedenlerinden çalınmıştır. Ruh ârî ise, yâr ârî ise temizdir. Beden elhaf bir kimyaya bürünmüştür. Ruhu kirleten şey nedir? Kara Liste'dir, acz-i beşerdir. (https://www.deviantart.com/veizer/art/Sphere-with-black-goo-149994722) Kara Liste Sormak isterim nedir amaç diye,  Ki bilmek isterim. Ne yapacağız, ne edeceğiz, Ne söyleyeceğiz, ne hissedeceğiz, Bırak. Cevapları mürekkeple yazıyorum,  Ki kokusuyla yayılsın. İlkinde hissedeceksin ey kâri, Öyle sıradansa sen bırak bu işi. Hissettin mi ayağının altı sallanacak,  Ki devriliveresin. Kolun sızlayacak kanına sızınca,  Ki ondan başkasını tutamayacak. Gözlerse fener değil ama aynası olacak,  Ki ...

  Ârî S ükun içinde hissedilen bir duygudur benimkisi, Umut girdap gibidir sarar kucaklar bu hissi. Mahrum olmuş gönüllerde bu dâr-ı elem, Ekinler gibi çürüse de gönül, aşk bir elzem. --------------------------------------------------------------- Y alnız seyreder bu bedzehre sevgili, Yâr bir sükun, ben ise hayretkar, Alır beni uzaklara götürüverir bu dava, Farz mıdır dersen cebimde kalan bir tek elem. --------------------------------------------------------------- İ nan neler düşündü nacizane Sen’in hakkında, Kafiye aşkın şarabıdır, ben ise badekeş, Resmedilmiş cânân, diyarların fotoğrafı keş, İmrenir ruh-u cüda, seninkisi nazik ruh, incitemem. --------------------------------------------------------------- M ahrum kalınca alâ kahveden, söndü güneşi, Upuzun teller, ki mucizâttır onlar, bir düşeş, Zalim gözlerin gölgesinde koyu inciler, Menetmek yazık olur bu ruha, ...

Şair anlatıyor: "Gülü seven dikenine katlanır lafı ne kadar saçmadır. Herkes katlanılması gereken bir acı aracılığıyla başarılacak her ne varsa onu tanrılaştırmaya, ilahlaştırmaya, mükemmelleştirmeye çalışır. 'Başarmak istiyorsan ayağın takılacak.'mış." Şair ayağını oynattı. "Ben insanın merdiven çıkarken ayağını kırışından çıkan ahengi duymak istiyorum." Karganın Haberi Kanadı kırık kuş, kaldır kafanı bir bak Siyahların siyahı bir karga sana gelir Gözleri apaçık, tüyleri pasparlak Ağzında bir gül, yanı başında bitiverir. Güldür ağzındaki, nereden geldiğini bilinmez Sorarsın, cevabını sana vermez Yaprağından akan siyah kan tanıdıktır Hatıraların bulanışı bu kandadır. Gülün dikeni karganın ağzında, Ye gülü verecektir, ya dikeni, Gelecektir elbet arkasından vefatı, Bitirecektir ebedi ya aşkı ya hüznü. Tarihi kayıp. Muhtemelen 2019. Bozuk şiir.

Şair şöyle anlatıyor insanlardan nefret etmediği ama onlardan uzaklaştığı günleri: "Her gün aşina olduğumuz bir manzara insanların birbirlerini çiğnemesi. Ya çıkar kavgasından, ya bilinçteki sisten ya da ihtiyaçtan kavga ederler, birbirlerinin yüzlerine bakmadan sırtlarından konuşup sahte barışmalarla yıkılan köprülerin tuğlalarını koyarlar. Bazen de yollar ayrılır ve birleşebilen bir yol yoktur, insanlar nehrin suyuna atlar ve ölür. O iki insanın ilişkisi ölmüştür. Ben kavgayı sözlerime aktarmam, onları ne bir sivri kılıca ne de bir hançere dönüştürürüm. Bırakın kağıt iğrençleşsin, ben masum kalayım. Ne de olsa kağıt ben değilim.  Kağıt beni anlatsın, benim kulaklarım kapalı.  İYİ GÜNLER BİZİ BEKLER İnsanın içi doğuştan iyidir Dünya onu köreltenin yeridir Kirlet insanı, bitir onu görmeden kimsecikler İyi günler bizleri bekler! Çık sokağa, nüfuz et havayı, bak karşına Gör ki düşmanın dimdik tek başına Sen ki temiz evlat, bırakır seni melekler, İyi günler bizleri bekler! Çık so...

Eskiden daha güçlü hissederdi yazar çünkü hislerini körleştirecek yansımaları görmüyor, sadece onlara bakıyordu. Bu nedenle rahatsız olmuyordu. Körlüğü mutlu ettiğinde eline kalemi aldı ve nadiren hissettiği hislerin isyanını ele aldığını gördü. Benden Ne İstersin?  Sen ki çiçeğe rengini veren,  Kokusuna hasret eden,  Dikenini elime mesken eden,  Benden ne istersin?  Canana anlamını yitirten sen,  Sevdaya yeni sayfa açan sen,  Ucu sivri mızrağı gönlüme saplayan sen,  Bu aciz sevdalından ne istersin?  Günümü gün eden sen,  Geçen zamanı unutturan sen,  Güzelin yanına başkasını koydurtmayan sen,   Bu sevdalından ne istersin?  Gülüşünden güzellik saçan sen,  Düşündüğümde aklımı çelen sen,  Hayalimde hep sen yine sen,  Sen ki başıma gelen en güzel şeysin,  Ey yar, bu kulundan ne istersin? Tarih kayıp. Muhtemelen 2018.