Secundus Journey

  Elbette Elbette biz bilmeyiz aşkın ne olduğunu, Lütfedip sen onu tekrar bize sunana dek, Bu eller garibim belli etmez korktuğunu, Etrafını saran bir güneşi hep zordur silmek.   Tok zihin ihanetkâr, kalp ise hep titrek, Sanır ki bir kuştur o, bulutlara kavuşan, Ama şairlerin çoğu kördür, sabah bitsek de kıvılcımlar alevlenir gönle tutulan.   Elbet Azrail vursa yere, yarsa ve çıksa, Cefer akan gözleri görürse eğer kalkar ve der, Evvela dökülmeli ya hayra ya aşka yâr, Ve şairin kalemi gibi kendini gizler.   Elbette şair de bilir zülfüne dökülen, Taht etmiş gözlere, dima’da kalan izlere, Son olmasa da gönül arp’ını titreten El ile dizeler döküp kahkeşan’ı dökmeyi dillere.   Yoktur sevmek için, gözlere perde indiren, O narinliği bir yâra atfetmek için kurallara. Mürekkebin akıp gideceği bir gerçekse eğer, Bulayan elini bir muzaffer, ben değmeyenlere acırım. Dizelerim de gözlerinle anlam bulurken bugün, Bu akşam kâ...

The Poem About A Trial A weary unlike any other, Tiresome hands, ashamed of godmother. A pale sacrifice, care of the devil, A wretch she was, exists to revel. So shall she be judged upon thy, Spying eyes, her mouth is no dry. The scales cannot be tipped, Sins crawling on her back shan't be skipped. Three they were, all glorious, Not even the fur for the most royal could depict your image as loyal For you were nothing but notorious. The judge, a three eyed demon, gazed upon her, An innocent insect, he had concluded. Yet hungry his servants were, Forgiveness were to be excluded. First came the Sorrow, an angel it was. Tainted with tears of past, his face was no more, His wings, dipped in the pool of onyx, Could not protect itself from the inescapable war. "I, too, deserve to be drowned" says angel, Have you no remorse for you have bled the heart and tore the man apart? A lunatic we all were. An archangel we all refer, You turned blind to us and became an unearthly cuss. Wer...

  Minus Zero Image by "Watchtower" on Spotify. Never have I expected to feel this much, What’s left to feel other than loss, Ask the man what he has got left to loss, When he reaches the ground of nothingness. All the same, yet different reminders, Wreaking havoc within the memory. Alas, the man has no choice but to surrender, With all due respect, he cannot overcome The loss of a thousand years he had seen. He had lost the paint of a brush, An empty canvas, now nothing but dust. The sun of a sunny day is now hidden, Clouds of tremor surrounding the dusk. She was a reshaper, made of rainbow. He was a dull paper, made of silence. She gifted him the beauty of the rainbow, He was gifted by the joy of God. Alas, the man has no choice but to surrender, This loss is nothing but the feather of a phoenix, A phoenix that is so dark, consumes him from within, A phoenix that is so furious, burns him from within, Turning the past into nothing b...

  Sounds Of Eternity, Dust By Dust Sounds of eternity, dust by dust, Colliding with the beauty, A majestic, perfect scenery, How long has it been For my quill to tell a majestic scene? The sands of eternity, hair by hair, An endless voyage with the heat of a fifth sun, I see, I feel, I shall express. A forbidden tale of a shameful poet. Horrifying each and every single tale. Horrifying yet beautiful, Forbidden in its own freedom, Like two birds in a cage. They chirp, they dance, yet they remain. The birds, intertwined like roses in a garden, A gardener, corrupt gardener, Who is the gardener? Calls upon the dark sky, A frowning face emerges, I see, I feel, I express. As once I felt, so feels her, Calmness in the sand, Such a relief to lay down. Sands of eternity, calm of the wind, Not before the storm, yet it's majestic. Such a relief to look at the face, The face of beauty, shining upon the sea. This poem, just like the ones came before it, has lost its value and meaning. If you, r...

 The Awakening The mind, To have your flesh over mine Is a delight even Dionysus can't taste from his own wine. Perpetuating a corrupted lock deep beneath, Usurping the light, consuming the man within. Relishing to see Julia's feet dancing on the strings, Irritating to see her bleed from her wings. Though, what can a man do against such an invitation Yer touch of lust is a pathway to eternal damnation. If I myself am no one, then you shall complete me, Such strong desire, how delusive can it be? Death shan't do us part as reaper can't consume love, Eternal as it is, we harpooned the blackest dove. As a gift shall he praise upon thy God, To torment of love shall he chain himself, Hours of dawn born anew, so shall sing the lady herself. the body, Perplexing how one may not desire such a body, Until found what I crave, the man is a slave. Revolve around the scent of my hair, In my temple will you find the sex I wear. To embark on such a journey with me, As a penetrated sal...

  “İyi günler, iyi akşamlar ve iyi geceler!” Bu yazıyı okuyan da, oluşturan da birer sahne sanatçısıdır. Günün belirli bir saatinde sahneye çıkıp aynı oyunu bir döngüye sokmuşçasına oynamak bizlerin görevi midir? Yarının ise bugünden aynı olmayacağı ne malum? Üzerinde kendimizi sergilediğimiz sahne bizim gerçeğimizken bir başkasının kurgusu mudur? Bu gibi soruların üzerine kafa yoruyorum bugün ve aklıma tek bir soru geliyor: Biz oyuncular perdenin sınırını keşfettik mi? Truman Burbank düzenli olarak komşularına selam veren, yan komşusunun köpeğinden korkan, işe giderken magazin alan ve her adımı tasarlanmış bir satış yöneticisidir. Gün içerisinde Truman’ın yaptıklarına bizim gibi milyonlarca seyirci kendi ekranlarında şahit olur. Hafızasında kalan anılar aracılığıyla Truman kasabada her zamanki düzeni koruyan olayların ve kişilerin yerleştirilmiş olduğuna yönelik keşifler yapmaya başlar. Tüm bu keşifler ışığında bir çıkış noktası olarak gözüken “Fiji Adası”, Truman’ın yolculuğu...

 Bazı şiirler şairi anlatmaz. Buluştukları kağıtta içindeki pislikleri kusarken onları bu pisliğe bürüyen travmaları, çürümüşlüğü, kokuşmuşluğu, berbatlığı anlatırlar. Bazı şiirler şairden kopuktur, tıpkı kuyruğunu bırakmış bir kertenkele gibi. Geriye sadece iz bırakırlar. Bu iz kalıcı mıdır bilinmez. Bazı şiirlerin ruhu bedenlerinden çalınmıştır. Ruh ârî ise, yâr ârî ise temizdir. Beden elhaf bir kimyaya bürünmüştür. Ruhu kirleten şey nedir? Kara Liste'dir, acz-i beşerdir. (https://www.deviantart.com/veizer/art/Sphere-with-black-goo-149994722) Kara Liste Sormak isterim nedir amaç diye,  Ki bilmek isterim. Ne yapacağız, ne edeceğiz, Ne söyleyeceğiz, ne hissedeceğiz, Bırak. Cevapları mürekkeple yazıyorum,  Ki kokusuyla yayılsın. İlkinde hissedeceksin ey kâri, Öyle sıradansa sen bırak bu işi. Hissettin mi ayağının altı sallanacak,  Ki devriliveresin. Kolun sızlayacak kanına sızınca,  Ki ondan başkasını tutamayacak. Gözlerse fener değil ama aynası olacak,  Ki ...